موسيقی ايران شامل ۷ دستگاه و ۵ آواز می باشد که به مجموعه آنها ۱۲ مجموعه موسيقی ايران نيز اطلاق می شود.
۱- دستگاه شور
دستگاه شور دارای ۴ آواز می باشد:
۱- ابوعطا
۲- بیات ترک
۳-دشتی
۴-افشاری
۲-دستگاه سه گاه
۳-دستگاه چهارگاه
۴-دستگاه همایون که شامل آواز بیات اصفهان می باشد
۵-دستگاه ماهور
۶-دستگاه نوا
۷-دستگاه راست پنجگاه
راست کوک و چپ کوک
گامی که مناسب برای اجرا يا همراهی صدای آقايان باشد را اصطلاحا راست کوک و گامی که مناسب با صدای بانوان باشد را اصطلاحا چپ کوک می گويند.
رديف
به توالی اجرای نغمات و گوشه ها و فرمهای موسيقی ايران رديف گويند. آقای وزيری اولين بار رديف را وارد ايران کرد.
انواع رديفهای ايران
۱- رديف ميرزاعبدالله به روايت نورعلی برومند و نت نويسی ژان دورينگ(محقق فرانسوی)که موسيقی شرق شناس است.
۲- رديف آقا حسين قلی به روايت موسی معروفی (موسی خان) نوازنده تار-زهی زخمه ای
۳- رديف عبدالله دوامی به روايت محمود کريمی و نت نويسی دکتر محمد نقی مسعوديه
۴- رديف ابوالحسن صبا به روايت خودش
فرمهای موسيقی ايرانی
گوشه:
آهنگی است که در محدوده يک دانگ يا پنجم گام يک دستگاه آواز اجرا می گردد.
اکثر گوشه ها فاقد ريتم و ميزان بندی می باشد( بصورت ADLIB CANTABILE) .
ADLIBE يعني از قالب بيرون آمدن از ريتم خارج شدن
پيش درآمد:
فرمي است موزون (داراي ريتم) که در ابتداي اجراي موسيقي ايران نواخته مي شود و سازي است . يعني آواز شرکت ندارد و کاملا با ساز اجرا مي شود. اکثرا در ريتمهاي 4/3 4/4 4/6 4/2 8/6 سنگين نواخته مي شود. ابداع پيش درآمد توسط درويش خان(غلام حسين درويش) انجام شده است. در موسيقي ايراني به پيش درآمد، مقدمه نيز گفته مي شود و در موسيقي جهاني به آن OVERTUR گويند. مقدمه يا پيش درآمد گاهي بر مبناي يک گوشه نيز تصنيف مي گردد مانند مقدمه بيداد.
فرم چهار مضراب:
قطعه اي است سازي که آواز ندارد. موزون که غالبا با تيمپوي سريع و در ريتمهاي 4/2 8/6 8/3 16/6 16/9 و غيره اجرا مي گردد. چهار مضراب بر مبناي دستگاه آواز و يا برخي از گوشه ها مي توانند ساخته شود.
+ نوشته شده در پنجشنبه سی ام آبان 1387ساعت 22:8 توسط کارنگ |
چگونه یک فوگ ساخته می شود ؟ ابتدا سوژه اصلی فوگ در یک صوت بدون اکمپانیمان ( یا بوسیله یک ساز ) معرفی شده و سپس صوت دوم جواب آن را در تونالیته نمایان (درجه پنجم) می دهد . سوژه اصلی تا آخر در مقابل این جواب به صورت کنترپوان ادامه می یابد و بعد از آن صوت سوم دوباره با سوژه اصلی وارد می شود . در حالی که هر دو صوت اولیه بصورت کنترپوان آن را همراهی می کنند . بالاخره صوت چهارم با جواب سوژه وارد شده و این بار هر سه صوت به صورت کنترپوان در مقابل آن ادامه می یابند و در اینجا اکسپوزیسیون (معرفی سوژه) فوگ به اتمام می رسد . بعد از اکسپوزیسیون یک اپیزود (ملودی واسطه که شبیه سوژه نباشد) کوتاه که حالتی متضاد دارد می آید و سپس سوژه اصلی تا پایان فوگ در اصوات مختلف گهگاهی به همراه اپیزود ظاهر می شود . در قسمت پایانی فوگ اغلب سوژه اصلی بر روی یک نت پدال تکرار می گردد . کسانی که از جزئیات فوگهای باخ یا هر آهنگساز دیگری مطلع هستند به خوبی می دانند که چنین تعریفی از فوگ بسیار مختصر است . اما فوگهای بزرگ فراوانی وجود دارند که اختلاف چندانی با این طرح اصلی ندارند . 
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم آبان 1387ساعت 21:3 توسط کارنگ |
