یکی از موثرترین راههای استفاده از موسیقی و صدا برای درمان ، ترکیب آن با حرکات بدنی است . اهمیت حرکت و رقص ، همانند صدا و موسیقی مورد تائید پژوهشگران است .

حرکات بدنی موجب تظاهر بروز اثر صدا درمانی در بدن می شود . دستگاه مرکزی اعصاب و دستگاههای عصبی ، تنها و ریتمهای موسیقی را تبدیل به انگاره های حرکت می کنند . حرکت و رقص باعث فعال شده انرژی می شود . حرکتهای مختلف ، انرژی و نیرو را چه در داخل بدن و چه از خارج از آن به فعالیت وا می دارند . حرکت لازمه فعالیتهای بدن است . حرکتها ، حالتها ، وضعیتها و تمرینهای گوناگون وقتی که با موسیقی مناسب همراه باشند ، باعث تسریع در تقویت و درمان اندامها و دستگاههای بدن می شوند .

رقص درمانی یعنی کاربرد حرکت در درمان ، پشتوانه محکمی برای موسیقی درمانی است .هر یک از آنها دیگری را تقویت می کند .

فرایند ترکیب حرکات با موسیقی ساده است . شروع این کار بایستی با چند دقیقه آرامش و تمدد اعصاب و کشش بدن توام باشد . سعی کنید حرکات ساده و انعطاف پذیر باشد حالات و تغییرات مورد نظر خودتان را هم منظور کنید . سعی کنید از توان خود در انجام حرکات ناراضی نباشید . مشارکت در حرکات موجب فعال کردن انرژی می شود نه کیفیت حرکات .

به تدریج که حرکات را انجام می دهید ، ادامه آن برایتان راحتتر خواهد شد و هر چه بیشتر این حرکات را با موسیقی مناسب آن انجام دهید ، انرژی بیشتری برای استفاده دستگاهها و اندامهای مربوطه بدن آزاد خواهد شد .

موسیقی آوازی از اساسی ترین انواع موسیقی جهان است که از پیوند آواز و کلام حاصل می شود .و آهنگساز با تلفیق شعر و موسیقی می تواند پیام شاعر و ترانه سرا را با ابزار موسیقی بهتر و نافذتر بیان کند .

 یک ملودی و آهنگ زیبا می تواند تاثیر یک شعر ضعیف را قوی تر کند و بر عکس ،اگر ملودی و موسیقی ضعیف باشد می تواند ارزش وبیان یک شعر و ترانه قوی را کم رنگ کند  و تاثیر کمتری روی مخاطب خواهد داشت .

به چهار طریق می توان موسیقی آوازی توام با کلام را ساخت :

1- موسیقی روی شعر ساخته می شود . یعنی از قبل یک شعر یا ترانه وجود دارد و آهنگساز روی آن آهنگسازی می کند . این بهترین روش برای تلفیق شعر و موسیقی است چونکه آهنگساز برای انتخاب شعر آزادتر است و البته از بعضی جنبه ها هم مشکلات خود را دارد و آهنگساز کمی محدود می شود که با دقت و پشتکار و با کمک دانش موسیقی و ذوق خود می تواند بر آنها فائق آید .

2- آهنگساز یک ملودی و نغمه می سازد و ترانه سرا یا شاعر روی آن کلام می سازد . در این روش وظیفه شاعر و ترانه سرا سنگین تر و محدودیتش بیشتر است . و اگر شاعر و ترانه سرا با اصول تلفیق شعر و موسیقی آشنا باشد بهتر می توان نتیجه گرفت .

3- آهنگ وشعر همزمان ساخته می شود . در واقع آهنگساز و ترانه سرا یک نفر است . و این روش به ندرت اتفاق می افتند چونکه هم آهنگساز باید متخصص باشد و هم ترانه سرا و کم اتفاق می افتد که یک نفر هم موزیستن و آهنگساز خوبی باشد و هم طبع شعر وشاعری داشته باشد .

4- در این روش از ترکیب روشهای اول و دوم استفاده می شود .یعنی همکاری تنگاتنگ بین آهنگسازو ترانه سرا ، و این مستلزم این است که بارها شعر و ترانه مورد بازبینی قرار گیرد .