سالهای میانی دهه 1950 شاهد نشو و نمای گونه ای نو از موسیقی مردم پسند بود که ابتدا راک آند رول و سپس به اختصار راک نام گرفت .

راک گرچه در برگیرنده سبک های متنوع است اما به موسیقی آوازی گرایش دارد که ضربش خشن و پیش برنده است و درآن اغلب همراهی گیتار الکتریکی و صداهای به شدت تقویت شده جلوه ای برجسته دارد .

راک اولیه به طور عمده از سبک ریتم بلوز – نوعی موسیقی رقص سیاهان امریکا که آمیخته با بلوز- بود و از جاز و سبک سرودهای انجیلی سیاهان سرچشمه گرفت .

راک همچنین برگرفته از موسیقی بومی و موسیقی سرزمین های غرب آمریکا است . سبکی با رنگ و بوی عامیانه و مبتنی بر گیتارنوازی که در فرهنگ روستاییان سفید پوست امریکایی ریشه دارد .

راک طی کم و بیش یک دهه ، از سبکی ساده و معطوف به رقص به گونه ای از موسیقی بدل شد که از نظر رنگ آمیزی ، مضمون شعرها و تکنیک های صوتی الکترونیک بسیار متنوع بود .

فرم ، ملودی و هارمونی راک

موسیقی راک به طور معمول به فرم بلوز 12 میزانی ، فرم A A B A  میزانی32 و یا همین فرم ها با دگرگونی های اندک است .

آوازهای مردم پسند قدیمی به طور معمول متشکل از عبارت هایی 4 یا 8 میزانی بودند ، اما ملودی های راک گاه شامل عبارت هایی با طول های بی قاعده هستند .

گرایش آوازهای راک ، به الگوهای ملودیک کوتاهی است که بارها تکرار می شوند . این آوازها گاه به جای آنکه بر مبنای گام های سنتی ماژور و مینور ساخته شوند ، مبتنی بر مدهای کلیسایی هستند .

توالی هارمونیک در موسیقی راک اغلب بسیار ساده است و اغلب از سه یا چهار آکورد مبنا تشکیل می شوند .

گاه هارمونی می تواند به گونه ای آزاد فقط به دو آکورد محدود شود که نمونه آن را می توان در آواز Eleanor Rigby  از جان لنن و پل مک کارتنی یافت .

راک اغلب توالی های از آکوردها را به کار میگیرد که در آثار مردم پسند قدیمی به ندرت یافت می شوند .