موسیقی آوازی از اساسی ترین انواع موسیقی جهان است که از پیوند آواز و کلام حاصل می شود .و آهنگساز با تلفیق شعر و موسیقی می تواند پیام شاعر و ترانه سرا را با ابزار موسیقی بهتر و نافذتر بیان کند .

 یک ملودی و آهنگ زیبا می تواند تاثیر یک شعر ضعیف را قوی تر کند و بر عکس ،اگر ملودی و موسیقی ضعیف باشد می تواند ارزش وبیان یک شعر و ترانه قوی را کم رنگ کند  و تاثیر کمتری روی مخاطب خواهد داشت .

به چهار طریق می توان موسیقی آوازی توام با کلام را ساخت :

1- موسیقی روی شعر ساخته می شود . یعنی از قبل یک شعر یا ترانه وجود دارد و آهنگساز روی آن آهنگسازی می کند . این بهترین روش برای تلفیق شعر و موسیقی است چونکه آهنگساز برای انتخاب شعر آزادتر است و البته از بعضی جنبه ها هم مشکلات خود را دارد و آهنگساز کمی محدود می شود که با دقت و پشتکار و با کمک دانش موسیقی و ذوق خود می تواند بر آنها فائق آید .

2- آهنگساز یک ملودی و نغمه می سازد و ترانه سرا یا شاعر روی آن کلام می سازد . در این روش وظیفه شاعر و ترانه سرا سنگین تر و محدودیتش بیشتر است . و اگر شاعر و ترانه سرا با اصول تلفیق شعر و موسیقی آشنا باشد بهتر می توان نتیجه گرفت .

3- آهنگ وشعر همزمان ساخته می شود . در واقع آهنگساز و ترانه سرا یک نفر است . و این روش به ندرت اتفاق می افتند چونکه هم آهنگساز باید متخصص باشد و هم ترانه سرا و کم اتفاق می افتد که یک نفر هم موزیستن و آهنگساز خوبی باشد و هم طبع شعر وشاعری داشته باشد .

4- در این روش از ترکیب روشهای اول و دوم استفاده می شود .یعنی همکاری تنگاتنگ بین آهنگسازو ترانه سرا ، و این مستلزم این است که بارها شعر و ترانه مورد بازبینی قرار گیرد .